Σύμφωνα με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή (ΔΟΕ), για να συμπεριληφθεί ένα άθλημα στους θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες πρέπει αυτό το άθλημα να διεξάγεται σε τουλάχιστον 75 χώρες και σε 4 ηπείρους από άντρες, ενώ σε τουλάχιστον 40 χώρες και σε 3 ηπείρους από γυναίκες. Αντίστοιχα για τους χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, ένα άθλημα συμπεριλαμβάνεται στο πρόγραμμα αν διεξάγεται σε τουλάχιστον 25 χώρες και σε 3 ηπείρους τόσο από άνδρες, όσο και από γυναίκες).

Ένα άθλημα ή αγώνισμα θα πρέπει να ασκείται ευρέως σε τουλάχιστον 25 χώρες σε τρεις ηπείρους, προκειμένου να συμπεριληφθεί στο πρόγραμμα των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων

Τα ολυμπιακά αθλήματα στην αρχαιότητα 

Οι Ολυμπιακοί αγώνες , ήταν αθλητικοί αγώνες μεταξύ αγωνιζόμενων από τις ελληνικές πόλεις της αρχαιότητας, και οι σημαντικότεροι από τους πανελλήνιους αγώνες της αρχαίας Ελλάδας -οι άλλοι ήταν τα Πυθία, Νέμεα, και Ίσθμια-. Διεξάγονταν στην αρχαία Ολυμπία κάθε τέσσερα έτη από το 776 π.Χ, και διοργανωνόταν έως το 393 μ.Χ. όταν ο Ρωμαίος αυτοκράτορας Θεοδόσιος τους κατάργησε οριστικά. Κατά τον 19ο αιώνα πραγματοποιήθηκαν 4 διοργανώσεις των Ολύμπιων στην Αθήνα ως αναβίωση των αρχαίων ολυμπιακών αγώνων. Από το 1896, οι σύγχρονοι αγώνες έγιναν διεθνείς και αναβίωσαν με την ονομασία Ολυμπιακοί αγώνες, γνωστοί και ως θερινοί Ολυμπιακοί ενώ διεξάγονται και χειμερινοί ολυμπιακοί αγώνες από το 1924.

Αρχικά στους Ολυμπιακούς Αγώνες, μπορούσαν να συμμετάσχουν μόνο Έλληνες ελεύθεροι πολίτες, ενώ αργότερα κατά την Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία αυτό άλλαξε κι είχαν δικαίωμα συμμετοχής όλοι οι πολίτες της αυτοκρατορίας.

Τα πιο γνωστά ολυμπιακά αθλήματα ηταν:

• Ο <<Δρόμος>>
• Το <<Στάδιο>>
• Ο <<Δόλιχος>>
• Το <<Πένταθλο>>
• Το ακόντιο
• Το <<Άλμα>>
• Ο <<Δίσκος>>
• Η <<Πάλη>>
• Η <<Πυγμαχία>>
• Το <<Παγκράτιο>>
• Οι αρματοδρομίες
• Τα ιππικά αγωνίσματα

Αναστασία Βαρδάκη 

Άνναμαρία Γιαννακάκη 

Στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες

O στίβος στους Ολυμπιακούς Αγώνες αποτελεί βασικό άθλημα. Διεξάγεται από την Α΄ Ολυμπιάδα του 1896 της Αθήνας και είναι άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια την αναβίωση και την τέλεση των αγώνων. Ουσιαστικά χωρίς το στίβο ολυμπιάδες δεν νοούνται.

Αγωνίσματα

Στην μακρόχρονη πορεία του στίβου στις Ολυμπιάδες τα αγωνίσματα έχουν αλλάξει πολλές φορές. Όμως, μερικά είναι κλασικά και διεξάγονται συνεχώς από το 1896.

Ανδρικά αγωνίσματα

Τα ανδρικά αγωνίσματα στίβου έχουν παραμείνει σταθερά από το 1952, εκτός από την προσωρινή αφαίρεση του δρόμου 50.000 μ. βάδην το 1976. Το αγώνισμα αυτό είναι το μοναδικό που δεν περιλαμβάνεται στο γυναικείο πρόγραμμα.

Ο μαραθώνιος δρόμος, αν και διεξάγεται από την πρώτη σύγχρονη Ολυμπιάδα το 1896, πήρε την σημερινή μορφή του το 1924, οπότε και επισημοποιήθηκε η απόσταση των 42.195μ. Μέχρι τότε, η απόσταση κυμαινόταν από τα 40.000μ έως τα 42.750μ.

Σήμερα διεξάγονται 24 ανδρικά αγωνίσματα ενώ συνολικά έχουν διεξαχθεί 52. Όσα έχουν καταργηθεί στις περισσότερες περιπτώσεις ήταν παρόμοια με τα σημερινά με μικροδιαφορές. 

Γυναικεία αγωνίσματα

Τα γυναικεία αγωνίσματα στίβου εντάχθηκαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 1928. Ο αριθμός τους αρχικά ήταν μόνο πέντε ενώ σήμερα είναι 23. Στο παρελθόν υπήρξαν άλλα τέσσερα που έχουν αντικατασταθεί από νεώτερα παρόμοια

Ελληνικά μετάλλια στίβου

•  6
•  12
•  11
• Σύνολο: 29

Η Αμερικανίδασκοπεύτρια Hattie Johnson

Η σκοποβολή είναι ένα άθλημα, που έχει τις ρίζες του βαθιά από τα προϊστορικά χρόνια. Βασική αφορμή για την ανάπτυξή της ήταν η ανάγκη του ανθρώπου προς επιβίωση, ιδιαίτερα στα προϊστορικά χρόνια, για το κυνήγι των θηραμάτων του. Για να είναι λοιπόν αποτελεσματικός στο κυνήγι, έπρεπε με κάποιο τρόπο να εκπαιδεύεται και να συνηθίζει το όπλο του, όπως αυτό εκφράζεται με την πάροδο του χρόνου και την συμβολή της τεχνολογίας.

Στην σύγχρονη μορφή του αθλήματος, αποκλειστικό ρόλο για την μετέπειτα εξέλιξή του έπαιξε το γεγονός οτι η σκοποβολή μπήκε στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών αγώνων το 1896.

Η σύγχρονη πλέον αγωνιστική σκοποβολή χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες και παράλληλα σε δύο μεγάλες ομοσπονδίες. Η τοξοβολία εκπροσωπείται από την Ελληνική Φίλαθλο Ομοσπονδία Τοξοβολίας (Ε.Φ.Ο.Τ.) ενώ τα αεροβόλα και πυροβόλα όπλα από την Σκοπευτική Ομοσπονδία Ελλάδος (ΣΚ.Ο.Ε.).

Η σκοποβολή είναι πλούσια σε αγωνίσματα, με την πλειοψηφία τους να είναι Ολυμπιακά και εκπροσωπούνται ιεραρχικά από διεθνείς ομοσπονδίες.

Στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896 διεξήχθησαν 12 αγωνίσματα στίβου ανδρών. Έκτος από τον μαραθώνιο, όλα τα υπόλοιπα αγωνίσματα έλαβαν χώρα στο Παναθηναϊκό Στάδιο, το οποίο ήταν και ο τόπος τερματισμού του μαραθωνίου. Οι αγώνες διεξήχθησαν στις 6, 7, 9 και 10 Απριλίου 1896.

Συνολικά, συμμετείχαν 64 αθλητές από δέκα χώρες, κάτι που έκανε τον στίβο το πιο πολυεθνές άθλημα της 1ης Ολυμπιάδας. Δόθηκαν 25 μετάλλια στο σύνολο (12 ασημένια για τους νικητές, 13 χάλκινα για τους δεύτερους, τίποτα για τους τρίτους). Αργότερα, η Διεθνής Ολυμπιακή Επιτροπή αποφάσισε να απονείμει χρυσά, ασημένια και χάλκινα μετάλλια στους τρεις πρώτους αθλητές κάθε αγωνίσματος ώστε να συμβαδίζουν με τις πιο πρόσφατες παραδόσεις, ανεβάζοντας έτσι τον συνολικό αριθμό στα 37 (12 χρυσά, 13 ασημένια, 12 χάλκινα).

Η ομάδα των Ηνωμένων Πολιτειών πήγε στην Αθήνα με 10 αθλητές, από τους οποίους μόνο ο ένας ήταν πρωταθλητής στη χώρα. Παρ'όλα αυτά, οι Αμερικανοί κατέκτησαν εννέα χρυσά (συνολικά πήραν 17 μετάλλια), ενώ στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Αυστραλία με 2 χρυσά και στην τρίτη η Ελλάδα με ένα χρυσό (συνολικά είχε 10 μετάλλια). Δε δημιουργήθηκαν νέα παγκόσμια ρεκόρ στον στίβο, αφού ελάχιστοι κορυφαίοι αθλητές έλαβαν μέρος στους Αγώνες. Επιπλέον, οι καμπύλες στις στροφές του Σταδίου δεν βοηθούσαν στο να γίνουν γρήγοροι χρόνοι στα αγωνίσματα ταχύτητας.

Μετά, όμως από την αρχική επιτυχία, οι Ολυμπιακοί είχαν σοβαρά προβλήματα. Στους εορτασμούς στο Παρίσι (1900) και στο Σεντ Λούις (1904) οι αγώνες επισκιάστηκαν από τις διεθνείς εκθέσεις στις οποίες είχαν περιληφθεί. Οι επόμενοι Μεσολυμπιακοί Αγώνες έγιναν το 1906 για να γιορτάσουν τα δέκατα γενέθλια των αγώνων. Αν και είχαν διοργανωθεί από την ΔΟΕ, μια μετέπειτα απόφαση της κήρυξε ότι δεν ήταν επίσημοι Ολυμπιακοί αγώνες. Οι αγώνες του 1906 όμως ξανά προσέλκυσαν ένα μεγάλο αριθμό από παγκόσμιες συμμετοχές. Το 1904 το 80% των συμμετοχών ήταν Αμερικάνοι αθλητές και σηματοδοτούν την αρχή της ανάπτυξης των αγώνων σε δημοσιότητ

Δρομέας μεταφέρει την Ολυμπιακή φλόγα

Πολιτική παρέμβαση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σε αντίθεση με τι πίστευε ο Κουμπερτέν, οι Ολυμπιακοί δεν απέτρεψαν τους πολέμους και έτσι διακόπηκε η διεξαγωγή τους κατά τον πρώτο και δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Πολιτικά ζητήματα επηρέασαν επίσης αρκετές Ολυμπιάδες. Το 1936 στο Βερολίνο οι Ολυμπιακοί χρησιμοποιήθηκαν για πολιτική προπαγάνδα από τον Αδόλφο Χίτλερ και τους Ναζί. Κατά τις δεκαετίες του '70 και '80, επηρεάστηκαν από μποϋκοτάζ. Αφρικανικά κράτη μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς του 1976 επειδή η Νέα Ζηλανδία μετείχε σε αγώνες rugby στην Νότια Αφρική. Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και άλλα κράτη του δυτικού κόσμου αρνήθηκαν να αγωνιστούν στους Ολυμπιακούς του 1980 στη Μόσχα επειδή η Σοβιετική Ένωση εισέβαλε στο Αφγανιστάν. Η Σοβιετική Ένωση και άλλες ανατολικές χώρες μποϊκόταραν τους Ολυμπιακούς του 1984 στο Λος Άντζελες. Η Βόρειος και η Νότιος Κορέα συμμετείχαν με κοινή αποστολή στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2000 και 2004.

Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 6 Ιουλίου 2007, στη συνδιάσκεψη της ΔΟΕ που έγινε στη Γουατεμάλα, έπειτα από πρόταση του προέδρου Ζακ Ρογκ, αποφασίστηκε η διεξαγωγή Ολυμπιακών Αγώνων Νέων για αθλητές και αθλήτριες από 14 ως 18 ετών από το 2010. Οι Αγώνες Νέων έχουν αρκετά κοινά στοιχεία στο αγωνιστικό και τελετουργικό μέρος με τους Θερινούς και Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Στο πρόγραμμα περιλαμβάνονται τα ίδια αθλήματα αλλά τα αγωνίσματά τους είναι προσαρμοσμένα στις ηλικίες των αθλητών. Σε ορισμένα ομαδικά αγωνίσματα (π.χ. ομαδικό μοντέρνου πεντάθλου, ομαδικό τοξοβολίας, διπλό τένις) προβλέπεται η δημιουργία ηπειρωτικών αντί εθνικών ομάδων, με αθλητές από διαφορετικές χώρες. Επίσης, δεν ανακρούονται οι εθνικοί ύμνοι των χωρών των νικητών, ούτε γίνεται έπαρση σημαιών. Κατά τα άλλα υπάρχει το τελετουργικό με τη φλόγα, η τελετή έναρξης στην οποία η Ελλάδα παρελαύνει πρώτη τιμής ένεκεν, η τελετή λήξης, το ολυμπιακό χωριό, η απονομή χρυσών, ασημένιων και χάλκινων μεταλλίων κλπ.

Οι 1οι Θερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων διεξήχθησαν στη Σιγκαπούρη από 14 ως 26 Αυγούστου 2010 και οι επόμενοι έγιναν το 2014 στο Ναντζίνγκ της Κίνας. Οι 1οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες Νέων διεξήχθησαν το 2012 στο Ίνσμπρουκ της Αυστρίας.

Ιδιαίτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι Ιδιαίτεροι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι οι Παραολυμπιακοί Αγώνες για τα άτομα με αναπηρία οι οποίοι έλαβαν χώρα το έτος 2004 στην Αθήνα, οι Ειδικοί Ολυμπιακοί Αγώνες για τα άτομα με νοητική υστέρηση και πολλαπλές αναπηρίες οι οποίοι έλαβαν χώρα το έτος 2011 στην Αθήνα και οι Ολυμπιακοί Αγώνες των κωφών οι οποίοι επρόκειτο να λάβουν χώρα το έτος 2013 στην Αθήνα, όμως ακυρώθηκαν εξαιτίας της Ελληνικής κρίσης χρέους.

Διοργανώτριες Πόλεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κύριο λήμμα: Διοργανώτριες Πόλεις Ολυμπιακών Αγώνων

Θερινοί Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Αθήνα (Ελλάδα) 1896
• Παρίσι (Γαλλία) 1900
• Σεντ Λούις (ΗΠΑ) 1904
• Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο) 1908
• Στοκχόλμη (Σουηδία) 1912
• Αμβέρσα (Βέλγιο) 1920
• Παρίσι (Γαλλία) 1924
• Άμστερνταμ (Ολλανδία) 1928
• Λος Άντζελες (ΗΠΑ) 1932
• Βερολίνο (Γερμανία) 1936
• Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο) 1948
• Ελσίνκι (Φινλανδία) 1952
• Μελβούρνη (Αυστραλία)1956
• Ρώμη (Ιταλία) 1960
• Τόκιο (Ιαπωνία) 1964
• Πόλη του Μεξικού (Μεξικό) 1968
• Μόναχο (Γερμανία) 1972
• Μοντρεάλ (Καναδάς) 1976
• Μόσχα (Ρωσία) 1980
• Λος Άντζελες (ΗΠΑ) 1984
• Σεούλ (Νότια Κορέα) 1988
• Βαρκελώνη (Ισπανία) 1992
• Ατλάντα (ΗΠΑ) 1996
• Σίδνεϊ (Αυστραλία) 2000
• Αθήνα (Ελλάδα) 2004
• Πεκίνο (Κίνα) 2008
• Λονδίνο (Ηνωμένο Βασίλειο) 2012
• Ρίο ντε Τζανέιρο (Βραζιλία) 2016
• Τόκιο (Ιαπωνία) 2020
• Παρίσι (Γαλλία) 2024
• Λος Άντζελες (ΗΠΑ) 2028

Χειμερινοί Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

• Σαμονί (Γαλλία) 1924
• Σεν Μόριτζ (Ελβετία) 1928
• Λέικ Πλάσιντ (ΗΠΑ) 1932
• Γκάρμις-Παρτενκίρχεν (Γερμανία) 1936
• Σεν Μόριτζ (Ελβετία) 1948
• Όσλο (Νορβηγία) 1952
• Κορτίνα Νταμπέτσο (Ιταλία) 1956
• Σκουά Βάλλεϊ (ΗΠΑ) 1960
• Ίνσμπρουκ (Αυστρία) 1964
• Γκρενόμπλ (Γαλλία) 1968
• Σαπόρο (Ιαπωνία) 1972
• Ίνσμπρουκ (Αυστρία) 1976
• Λέικ Πλάσιντ (ΗΠΑ) 1980
• Σαράγεβο (Γιουγκοσλαβία) 1984
• Κάλγκαρυ (Καναδάς) 1988
• Αλμπερβίλ (Γαλλία) 1992
• Λίλεχαμερ (Νορβηγία) 1994
• Ναγκάνο (Ιαπωνία) 1998
• Σολτ Λέικ Σίτυ (ΗΠΑ) 2002
• Τορίνο (Ιταλία) 2006
• Βανκούβερ (Καναδάς) 2010
• Σότσι (Ρωσία) 2014
• Πιεονγκτσάνγκ (Νοτια Κορέα) 2018
• Πεκίνο (Κίνα) 2022

Μελλοντικοί Ολυμπιακοί Αγώνες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Τόκιο πρόκειται να διοργανώσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2020. Επίσης το 2024 θα διεξαχθούν στο Παρίσι και το 2028 στο Λος Άντζελες στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής.

Ολυμπιακά Σύμβολα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σχετικό άρθρο: Ολυμπιακά σύμβολα

Τελετές Έναρξης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

H τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων θεωρείται πλέον ως η μεγαλύτερη γιορτή κάθε 4 χρόνια. Κάθε πόλη που τους φιλοξενεί, μέσα από ένα φαντασμαγορικό θέαμα που αποτελείται από διάφορα μέρη, προσπαθεί να περάσει την ιστορία της στον υπόλοιπο κόσμο. Έχει καθιερωθεί οι τελετές να γίνονται Παρασκευή πριν το πρώτο Σαββατοκύριακο των Αγώνων.

Το πρωτόκολλο που ακολουθεί την τελετή είναι αυστηρό και συναντάται παντού το ίδιο. Έτσι:

- Ο Πρόεδρος της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ΔΟΕ μαζί με τον πρόεδρο της Οργανωτικής Επιτροπής, υποδέχονται τον αρχηγό του κράτους που τους διοργανώνει μέσα στο στάδιο.

- Η παρέλαση των αθλητών. Πριν από κάθε αποστολή προηγείται μια ταμπέλα με το όνομα της συμμετέχουσας χώρας και η σημαία της. Η παρουσίαση γίνεται σύμφωνα με το αλφάβητο της διοργανώτριας χώρας. Εξαίρεση αποτελούν η Ελλάδα που πάντα εισέρχεται πρώτη στο στάδιο και η διοργανώτρια χώρα που εισέρχεται τελευταία.

- Ο λόγος του προέδρου της Οργανωτικής Επιτροπής, πάντα τελειώνει με την φράση "I have the honour of inviting ..., President of the International Olympic Committee, to speak."

- Ο λόγος του προέδρου της ΔΟΕ, πάντα τελειώνει με την φράση, , "I have the honour of inviting ... (the Head of State) to proclaim open the Games of the… Olympiad of the modern era."

- Ο αρχηγός του κράτους που κηρύσσει την έναρξη των αγώνων λέγοντας στην μητρική του γλώσσα τα παρακάτω "I declare open the Games of ... (name of City) celebrating the ... Olympiad of the modern era." (πχ Κηρύσσω την έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας και τον εορτασμό της 28ης Ολυμπιάδος της σύγχρονης εποχής).

- Η Ολυμπιακή σημαία και ο Ολυμπιακός Ύμνος. Κατά την διάρκεια του Ολυμπιακού ύμνου, η σημαία εισέρχεται (οριζόντια) στο στάδιο και υψώνεται σε ιστό μέσα σε αυτό.

- Η Ολυμπιακή Λαμπαδηδρομία και το άναμμα του βωμού. Αθλητές φέρνουν την Ολυμπιακή φλόγα μέσα στο στάδιο και δίνοντας ο ένας στον άλλον τη δάδα τελικά ανάβουν το βωμό.

- Ο όρκος των αθλητών και των κριτών. Από τους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες Νέων το 2010 περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα και ο όρκος των προπονητών, που οι απαρχές του φθάνουν ως την Αρχαία Ολυμπία στην επίσημη τελετή ορκομωσίας των αθλητών, των γυμναστών και των ελλανοδίκων.

- Απελευθέρωση περιστεριών (σημ. Μετά τους Ολυμπιακούς της Σεούλ το 1988 και τα περιστέρια που κάηκαν επειδή κάθισαν στον βωμό, ακολουθείται πιο ελεύθερο πρωτόκολλο. Στην Ατλάντα παιδιά κρατούσαν κοντάρια που πάνω είχαν χάρτινα περιστέρια, στην Αθήνα παιδιά με κλαδιά ελιάς εισήλθαν στο στάδιο).

- Ο ύμνος της διοργανώτριας χώρας

- Το καλλιτεχνικό πρόγραμμα.

Κατά την τελετή έναρξης, ένας αθλητής από τη χώρα που φιλοξενεί τους Αγώνες δηλώνει:

"Στο όνομα όλων των αθλητών υπόσχομαι ότι θα συμμετέχουμε σε αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες δείχνοντας σεβασμό και τηρώντας τους νόμους που τους κυβερνούν, στο αληθινό όνομα της αθλητοπρέπειας, για τη δόξα του αθλητισμού και την τιμή της ομάδας μας".

Τελετές Λήξης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η τελετή λήξης σε αντίθεση με αυτή της έναρξης έχει έναν πιο χαλαρό χαρακτήρα.

Κύρια σημεία της είναι:

• Καλλιτεχνικό πρόγραμμα

• Η είσοδος των σημαιών των χωρών που συμμετείχαν. Συνήθως μπαίνουν όλες μαζί, αλλά στην κορυφή της πομπής βρίσκονται οι σημαίες της διοργανώτριας χώρας, της επόμενης χώρας που θα τους διοργανώσει και της Ελλάδας.

• Η είσοδος των αθλητών που συμμετείχαν, οι οποίοι μπαίνουν σαν μια ομάδα και όχι κατά έθνος, γεγονός που συμβολίζει την ενότητα και την φιλία.

• Η ανάκρουση των Εθνικών Ύμνων της Ελλάδας (ως φόρος τιμής για την χώρα που γέννησε τους Αγώνες-καθιερώθηκε το 1928), της χώρας που διοργανώθηκαν και της χώρας που θα διοργανωθούν οι Αγώνες.

• Η τελετή της σημαίας με πρώτο στάδιο την είσοδο της Ολυμπιακής σημαίας της Αμβέρσας, την οποία φέρνει μέσα στο στάδιο ο δήμαρχος της διοργανώτριας πόλης, ο οποίος την παραδίδει στον πρόεδρο της ΔΟΕ.

• Η παράδοση της Ολυμπιακής σημαίας στην επόμενη διοργανώτρια πόλη. Ο πρόεδρος της ΔΟΕ απευθύνει χαιρετισμό και την παραδίδει στον δήμαρχο της πόλης.

• Η παρουσίαση ενός μικρού καλλιτεχνικού δρώμενου από την επόμενη διοργανώτρια πόλη.

• Ο Πρόεδρος της ΔΟΕ κηρύσσει επίσημα την λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων και καλεί όλη την νεολαία της γης να συγκεντρωθεί στην επόμενη διοργανώτρια πόλη και τον εορτασμό των Αγώνων της Ολυμπιάδας.

• Η Ολυμπιακή φλόγα σβήνει αρμονικά στον βωμό και η ολυμπιακή σημαία μεταφέρεται έξω από το στάδιο.

• Καλλιτεχνικό πρόγραμμα.

α και μέγεθος.

Η ενόργανη γυμναστική είναι ένα άθλημα που ενώ έχει ζωή μόλις 200 ετών, είναι από τα δημοφιλέστερα και πιο θεαματικά αθλήματα της εποχής μας. Στους Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι ίσως το άθλημα με την περισσότερη ζήτηση σε εισιτήρια, μαζί με τους τελικούς του στίβου στα 100 μ. Μαζί με την ρυθμική, τραμπολίνο, ακροβατική ανήκει στα αθλήματα της γυμναστικής.

Είναι ένα άθλημα που στην αγωνιστική του μορφή είναι τρομερά δύσκολο γιατί απαιτεί πολλές διαφορετικές ικανότητες, και σωματικές και ψυχολογικές και πνευματικές, στην μέγιστή τους μορφή.

Οι άνδρες αγωνιζονται στους κρίκους, μονόζυγο, δίζυγο, άλμα, έδαφος, και οι γυναίκες στο έδαφος, άλμα, δοκό και ασύμμετρους ζυγούς.

Στην απλή αθλητική της μορφή, θεωρείται ως ένα από τα πιο ολοκληρωμένα από άποψης εξάσκησης και βελτίωσης όλων των παραμέτρων της σωματικής και ψυχολογικής άσκησης άθλημα.

Είναι η βάση πάνω στην οποία μπορεί να στηριχθεί η μελλοντική ενασχόληση με πολλά άλλα αθλήματα. Και κυρίως, επειδή περιέχει μεγάλη ποικιλία ασκήσεων είναι ευχάριστη για τα παιδιά.

ΣΤΟ ΗΡΑΚΛΕΙΟ

Στην πόλη μας τρία σωματεία καλλιεργούν τα αθλήματα της γυμναστικής. Ο “Φιλαθλητικός” στην Θέρισο και την Αλικαρνασσό, η “Αριάδνη” στον Αγιο Ιωάννη και ο “Καζαντζάκης” στην Θέρισο.

Και τα τρία σωματεία δουλεύουν σοβαρά σε κάθε επίπεδο και έχουν πολλές διακρίσεις σε πανελλήνιους αγώνες.

ΙΣΤΟΡΙΑ

Μητέρα της, θεωρειται η Γερμανία. Οι πρώτες ασκήσεις και τα πρώτα όργανα στα οποία βασίστηκε, επινοήθηκαν διαδοχικά από τους Γερμανούς Κουτσς-Μουτσς, Ludwig Jahn, Friesen και τον Σουηδό Λινγκ.

Το 1811 ο Ludwig Jahn, ανοίγει το πρώτο γυμναστήριο το οποίο ήταν υπαίθριο στο Βερολίνο, όπου παρουσίασε τα πρώτα όργανα και τις πρώτες ασκήσεις. Το μονόζυγο, το δίζυγο και όργανα αναρρίχησης ήταν τα κυριότερα.

Το 1841 στη Φραγκφουρτη έγινε για πρώτη φορά γιορτή με επιδείξεις ασκήσεων από αθλητές.

Το 1881 ιδρύθηκε η πρώτη ευρωπαϊκή ομοσπονδία και το 1921 ιδρύεται η Διεθνής Ομοσπονδία Ενόργανης Γυμναστικής.

Το 1896 στην πρώτη Ολυμπιάδα στην Αθήνα συμπεριλήφθηκε στο Ολυμπιακό πρόγραμμα όπου η Ελλάδα είχε και το πρώτο της χρυσό μετάλλιο στο άθλημα της Ενόργανης με τον Μητρόπουλο, στο άθλημα των “κρίκων”.

Το 1903 γίνεται το πρώτο παγκόσμιο πρωτάθλημα. Η ενόργανη με το πέρασμα του χρόνου εξελίσσεται εως το 1964 όπου οι κανονισμοί πήραν σχεδόν την σημερινή τους μορφή.

Στην Ελλάδα έρχεται το 1880 με την δημιουργία του πρώτου γυμναστηρίου, αυτό του Φωκιανού, ενός πρωτοπόρου και φανατικού της γυμναστικής και του αθλητισμού του περασμένου αιώνα.

Οι πρώτοι σύλλογοι που άρχισαν να καλλιεργούν το άθλημα ήταν ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός στην Αθήνα και ο Πανθεσσαλονίκιος με την ΧΑΝΘ στη Θεσσαλονίκη.

Μεγάλες μορφές που άφησαν εποχή με τις επιτυχίες τους ήταν πολλές, όπως οι Εντο, Γιαμασίτα, Τσουκαχάρα από την Ιαπωνία, οι Ντιτιάτιν (8 μετάλλια στην Ολυμπιάδα της Μόσχας), Κορολιόφ, Μπιλοτσερτσεφ από την Ρωσία, οι αθλήτριες Λου Ρέτον Μακναμάρα, Ζαχάροβα κ.α. Ο Λι Νινγκ από την Κίνα ο Γκίγκερ από την Γερμανία, και τόσοι άλλοι.

Πολλοί αθλητές έδωσαν το όνομά τους σε ασκήσεις που πρώτοι αυτοί εκτέλεσαν.

Η κοπέλα όμως που μάγεψε όλο τον κόσμο και που γέμισε τα γυμναστήρια σε όλες τις χώρες με μικρά παιδιά ήταν η Ρουμάνα Νάντια Κομανέτσι.

Στην Ελλάδα μόνο τα τελευταία χρόνια καταφέραμε να πλασαριστούμε στις κορυφαίες χώρες στο άθλημα της ενόργανης, με τις επιτυχίες των Μελισσανίδη, Ταμπάκου, Δάρα σε Ολυμπιακούς, Παγκόσμιους και Πανευρωπαϊκούς αγώνες.

Ας ελπίσουμε ότι την ερχόμενη Ολυμπιάδα οι επιτυχίες θα είναι μεγαλύτερες.